పాత్రపై పవిత్ర భావనతో ఉండేవాళ్లం: అంజలీదేవి
|
అనార్కలి చిత్రంలో అద్వితీయమైన పాత్రలో తన నటనతో ఆ పాత్రకే జీవం పోశారు అంజలీదేవి. అనార్కలి చిత్రానికి సంగీతం పెద్ద ఎస్సెట్ అంటారు. ఈ చిత్రానికి నిర్మాత, దర్శకులు, సంగీతం కూడా ఆమె భర్త పి ఆదినారాయణరావు.
తన చిత్ర సీమ కెరీర్లో ఎన్నో అవార్డులను కైవసం చేసుకున్న ఈమె తాజాగా 2007 అక్కినేని అంతర్జాతీయ పురస్కారానికి ఎంపికైన విషయం తెలిసిందే. ఈ అవార్డును తీసుకునేందుకు హైదరాబాద్ వచ్చిన అంజలీదేవి పురస్కారాన్ని అందుకున్న అనంతరం ఆమెతో జరిపిన ఇంటర్వ్యూ
ఈ పురస్కారాన్ని అందుకున్న తర్వాత మీకేమనిపిస్తోంది..?
చలన చిత్ర జీవితంలో ఎన్నో అవార్డులను అందుకున్నాను. అంతర్జాతీయ స్థాయి గల ఈ అవార్డు దేవానంద్ అంతటి వారికి దక్కిన తర్వాత శేష జీవితంలో నాకు దక్కడం సంతోషంగా ఉంది. ఇది నా అదృష్టంగా భావిస్తున్నాను. దీనిపై ఇప్పటికే చాలా మంది ఫోన్ల ద్వారా అభినందనలు తెలిపారు.
చలన చిత్ర రంగంలోకి ఎలా అడుగు పెట్టారు..?
నా చిన్న తనంలో డ్రామాలు వేసేదాన్ని. అప్పటికే నా భర్త ఆదినారాయణగారితో పరిచయముంది. ఇదిలా ఉండగా ఓ సారి స్ట్రీట్ సింగర్స్ అనే డ్రామా వేస్తుంటే సి పుల్లయ్యగారు నన్ను చూశారు. నా భర్త, పుల్లయ్యగారు కాకినాడలో క్లాస్మేట్స్ కావటంతో ఇంకేముంది.. ఆ అమ్మాయి బాగా చేసింది.. నా సినిమాలో ఓ పాత్ర ఉంది చేస్తుందా అని అడిగారట.. ఆ విధంగా నేను జనవరి 13 భోగి పండుగ రోజు మద్రాసులో అడుగు పెట్టాను.
ఆదిలోనే హంసపాదు అన్నట్లు అందరు నన్ను చూడగానే చిన్న పిల్ల ఏం చేస్తుంది అని పెదవి విరిచారు. ఒక్కసారిగా నాకు భయం వేసింది. అయితే పుల్లయ్యగారు మాత్రం నాకు ధైర్యం చెప్పారు. అందులోను నాకు అప్పటికే డ్రామాల్లో నటించిన అలవాటు ఉండడంతో పదిమంది ముందు నటించడం బెరుకు అనిపించలేదు.
మొదటి సన్నివేశంలో నటించేప్పుడు తొలి షాట్కే ఓకే చెప్పారు. అంతేకాక అందరూ నన్ను మెచ్చుకున్నారు. ఆ తర్వాత తమిళ నిర్మాతల ఆఫర్లు వచ్చాయి. అలాగే తెలుగులోను వచ్చాను.
లవకుశ చిత్రంలో నటించేప్పుడు మీ ఫీలింగ్స్...?
నిజానికి లవకుశ మాత్రమే కాదు అప్పట్లో మేము చేసే ఏ పాత్రలోనైనా పవిత్ర భవనతో
ఉండేవాళ్లం. అంతేకాక సన్నివేశం గురించి ముందుగా దర్శకుడు చక్కగా వివరించేవారు. దీనివల్ల మాకు పాత్రలో ఎలా ఇన్వాల్వ్ అవ్వాలో ఇట్టే తెలిసిపోయేది. అప్పట్లో నటించడం తప్ప మరో పని పెట్టుకునే వాళ్లం కాదు.
హీరోయిన్గా నటిస్తూ కీలుగుర్రం చిత్రంలో రాక్షసి పాత్ర వేయడానికి గల కారణం..?
ఈచిత్ర నిర్మాత మీర్జాపూర్ రాజా.. ఈ పాత్ర చేయాలని అడిగారు.. నేను చేయనంటే సినిమా తీయనన్నారు. ఆ తర్వాత నువ్వు ఆర్టిస్టా... లేక అంజలీదేవివా.. అని అడగడంతో దాదాపు మూడు నెలల తర్వాత చేస్తానని ఒప్పుకున్నాను.
అప్పట్లో అభిమానులు మీమ్మల్ని ఎలా రిసీవ్ చేసుకున్నారు..?
అప్పట్లో అభిమానులను చూసినపుడు చాలా కొత్తగా అనిపించేది. మమ్మల్ని చూడగానే అరుపులు, కేకలు, ఈలలు వేస్తుంటే ఏదో తప్పు చేశామా అనే ఫీలింగ్తో భయం కూడా వేసేది. తర్వాత నాగేశ్వరరావుగారు అన్నారు. వాళ్లు మెచ్చుకుంటున్నారు.. తిట్టడం లేదులే.. అని చెప్పారు.
అప్పటి సినిమాల్లో గ్రాంథికం ఎక్కువగా వాడేవారు.. మరి మీకది కష్టంగా అనిపించలేదా..?
చిన్నతనంలోనే డ్రామాల్లో నటించాను కదా.. అప్పుడే ఎలాంటి పద్యాలైనా కంఠస్థం చేసేవాళ్లం. అలా అలవాటైన పద్ధతి సినిమాల్లోకి వచ్చిన తర్వాత కూడా మార్చుకోలేదు. ఒకవేళ ఏదైనా అర్థం కాకపోతే దాన్ని రాసిన కవిచేత అర్థం చెప్పించుకుని అందులో ఇన్వాల్వ్ అయ్యేవాళ్లం.
నిర్మాతగా మారిన తర్వాత కష్ట, నష్టాలు ఏవైనా...?
ఒడిదుడుకులనేవి సహజం. కొన్ని సినిమాలు నష్టాలు తెచ్చిపెడితే.. నా భర్త ఆదిలో బాగా ఫీలయ్యేవారు. ఆ తర్వాత మనో నిబ్బరంతో ముందుకు సాగిపోయేవాళ్లం. ఇదే విధంగా అంజలీ పిక్చర్స్ బ్యానరుపై చాలా చిత్రాలు నిర్మించాము.
కెరీర్లో మిమ్మల్ని ప్రభావితం చేసిన సంఘటనలు ఏవైనా ఉన్నాయా..?
అప్పట్లో భాషాభేదాలు లేవు. చాలా మందిమి ఆప్యాయంగా ఉండేవాళ్లం. అసూయ, ద్వేషాలు లేనేలేవు. ప్రభాకర్ అనే వ్యక్తిని ఆదుకునేందుకు అశినీపిక్చర్స్ సంస్థ నిర్మాతలుగా నాగేశ్వరరావు, మేము మారాం. ఆ తర్వతే ఆ బానరే అంజలీ పిక్చర్స్గా మారింది.
టీవీ సీరియల్స్ గతంలో తీశారు. ప్రస్తుతం మళ్లీ తీసే ప్రయత్నాలేవైనా చేస్తున్నారా...?
సినిమాల్లో నష్టపోయాక షిర్డీ వెళ్లాం. అక్కడి సాయిబాబా దర్శనం అనంతరం ఆయనపై సీరియల్ తీద్దామని అనుకున్నాం. ప్రస్తుతం ఆయన కృపతోనే షిర్డీసాయి భక్తిసాయి అనే సీరియల్ను తీశాం. దీనికి మంచి రెస్పాన్స్ రావడమే కాక కాస్త ప్రశాంతత నిచ్చింది.
దర్శకత్వం చేసే ఆలోచనలేమైనా ఉన్నాయా..?
దర్శకత్వం కంటే నాకు ఎడిటింగ్ చేయడమంటేనే ఇష్టం. కాబట్టి దర్శకత్వం చేయాలన్న ఆలోచన లేదు.
