మే, 1820, మంగళవారం ఉదయం
నేను నీకు ఒక లెటర్ వ్రాసాను. నువ్వు నీ తల్లిని కలుసుకున్నావని భావిస్తున్నాను. ఇప్పుడు ఈ లెటర్ నీకు పంపడం అనేది నా యొక్క స్వార్ధం అవుతుంది. ఎందుకంటే ఇది నిన్ను కష్టపెడుతుంది అని నాకు తెలుసు. నీ ప్రేమ నన్ను ఎంతో బాధకి గురిచేసింది. నిన్ను నా ప్రేమవైపు ఆకర్షించడానికి ఎంతో ప్రయత్నం చేస్తున్నాను, చేసాను. నీ హృదయంలో నాకు పూర్తి ప్రేమను ఇవ్వు.
ఈ ఒక్క మాట మీదే నా జీవితం ఆధారపడి ఉంది. ఇందులో ఏ మాత్రం మార్పు వచ్చినా నా హృదయం విరిగిపోతుంది. నాకు నీ మీద చాలా ఆశ ఉన్నది. నా గురించితప్ప వేరే ఏ వస్తువు గురించి నీవు ఆలోచించవద్దు. నేను ఈ లోకంలో ఉన్నా, లేకపోయినా నన్ను మరచిపోవద్దు. అయినా నన్ను మరచిపోయావా అని అడగడానికి నాకు ఏమి అధికారం ఉన్నది.
బహుశ నువ్వు నన్ను రోజంతా గుర్తు తెచ్చుకుంటావేమో. నీ సంతోషం వదులుకోమని చెప్పడానికి నాకు ఏమి అధికారం ఉన్నది. కాని నన్ను క్షమించు. నేను ఈ విధంగానే అడుగుతాను. నీకు ఒక విషయం తెలుసా, నా మనసులో ఎంత తీవ్రమయిన కోరిక ఉన్నదో. అదేమిటంటే నేను ఏ విధంగా అయితే నిన్ను ప్రేమిస్తున్నానో నువ్వు నన్ను అదే విధంగా ప్రేమించానని, నువ్వు నన్నే ప్రేమిస్తున్నానని వేరే ఎవరిని ప్రేమించడం లేదని నువ్వ నాకు వ్రాసినట్లు నాకు అనిపిస్తుంది.
|