వైష్ణోదేవి దర్శనం: నా యాత్రా అనుభవం

- మురళీకృష్ణ

Venkateswara Rao. I|
WD
మానవ జీవితానికి తీర్థయాత్రలు పుణ్యఫలాలను అందిస్తాయని విశ్వాసం. భగవంతుని కటాక్షం ఉంటేనే దేవాలయాలకు భక్తులు వెళ్లగలుగుతారు. ఇలా ఆలయాలకు వెళ్లి ఆ దేవతలను దర్శించుకుంటే వారి అభయం ఉంటుందని శాస్త్రంలో చెప్పబడింది. కార్తీకమాసంలో పూజలతోపాటు తీర్థయాత్రలు చేస్తే ముక్కోటి దేవతల ఆశీస్సులుంటాయని చెప్పబడింది. అయితే ఇవేవీ పెద్దగా తెలీనివారు ఆ విషయాలను తెలుసుకున్నా, చదివినా సగలాభం పొందుతారని అధర్వణ వేదంలో చెప్పబడింది. అటువంటి పుణ్యప్రదమైన తీర్థయాత్రను నేను ఈ కార్తీకమాసంలో చేయడం జరిగింది.

జమ్మూ - కాశ్మీర్ ప్రాంతంలో వెలసిన వైష్ణవిమాత దర్శనభాగ్యంకోసం ఎన్నో ఏళ్లుగా ఎదురు చూస్తున్న నాకు ఈ కార్తీకంలో ఆ అవకాశం కలిగింది. దేశంలో శ్రీ వేంకటేశ్వరస్వామి తిరుపతి తర్వాత స్థానంగా చెప్పబడే వైష్ణవి మాత ఆశీస్సులకై నేను సాగించిన యాత్ర వివరాలు మీతో పంచుకుంటున్నందుకు ఎంతో సంతోషంగా ఉంది. బహుశాః ఈ అవకాశాన్ని కూడా ఆ మాతే కల్పించి ఉంటుంది అని నమ్ముతున్నాను.

నవంబరు 28వ తేదీనాడు సికింద్రాబాద్ నుంచి మధ్యాహ్నం గం 1.30 నిమిషాలకు ఢిల్లీ వెళ్లే రైలు ఎక్కాము. మధ్యలో పూలన్ దేవి ఉన్న చంబల్ లోయ ప్రాంతాలు దర్శనమిచ్చాయి. ఝాన్సీ, భోపాల్ తదితర ప్రాంతాల్లో కొద్దిసేపు రైలుబండి ఆగింది. కార్తీకమాసం కనుక రద్దీ ఎక్కువగానే ఉంది. మా ప్రయాణం గమ్యం చేరే కొలదీ చలి ఎక్కువైంది.

29వ తేదీ ఉదయం 11 గంటలకు ఢిల్లీలో దిగి అక్కడ నుంచి విశ్రాంతి తీసుకునేందుకు కరూల్‌బాగ్‌కు వెళ్లాం. విజయవాడలో బీసెంట్ రోడ్, హైదరాబాద్‌లోని కోఠిలను తలపించేవిధంగా ఉందా ప్రాంతం. ఎక్కువగా పర్యాటకులతోటే వారికి వ్యాపారం. ఢిల్లీ చుట్టుప్రక్కల ప్రాంతాలకు వీక్షకులు వస్తుంటారు. ఇక్కడ విశేషమేమిటంటే... రూ.10 నుంచి లక్ష రూపాయలు విలువ చేసే అన్ని రకాల వస్తువులు దొరుకుతాయి. అయితే రేటు విషయంలో మాత్రం ఇక్కడ కాస్త జాగ్రత్తగా ఉండాలని అనుభవపూర్వకంగా తెలుసుకున్నాం. అక్కడ అదో సిండికేట్ వ్యాపారంలా సాగుతోంది.

ఇక్కడ ముఖ్యంగా దక్షిణాది వారంటే కాస్త చులకనగా చూస్తారనే విషయం కూడా కొన్ని సందర్భాల్లో అవగతమైంది. వారు మాట్లాడే తీరు చాలా దురుసుగా, కటువుగా ఉంటుంది. ఏదైనా అడ్రెస్ అడిగినా సరిగా చెప్పరు. సాటి మనిషికి సాయం చేయాలన్నది వారిలో ఏ కోశానా కనిపించదు. ఉత్తరాదివారంతా ఇలానే ఉంటారా...? అని అనిపించింది. మొత్తమ్మీద అలా అలా ఢిల్లీ వీధులన్నీ చుట్టేశాం. రాజధానిలో వైభోగాలు అనుభవించే అపరకుబేరులు, రేకుల ఇళ్లతో ఉన్న ఇరుకు కాలనీలు, ఆ ప్రక్కనే మురుగు కాల్వలు అన్నీ గోచరించాయి.

నా యాత్రా లక్ష్యమైన వైష్ణవి దేవి ఆలయానికి వెళ్లాలి. ఆ ఆలయం జమ్మూలో ఉంది. జమ్మూకు 70 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉన్న కాత్రాలో ఉంది అమ్మవారి ఆలయం. ఢిల్లీలో రాత్రి గం 10.30 నిమిషాలకు జమ్మూ ఎక్స్‌ప్రెస్ ఎక్కాము. మరుసటి రోజు ఉదయం 7 గంటలకు జమ్మూ స్టేషనుకు చేరుకున్నాం. అక్కడ పోలీసుల పర్యవేక్షణ బాగుంది. ఎవర్నీ ఎక్కువసేపు నిలుచోనివ్వడం లేదు. అలా అని కూర్చుని ఎక్కువసేపు ఉన్నా... నిద్రపోతున్నా... మొహమాటం లేకుండా రైల్వే పోలీసులు ఎక్కడికి వెళ్లాలో అడిగి తెలుసుకుని పంపించడం విశేషం. అయితే ఆ ఆనందం ఎంతో సేపు నిలువలేదు.

స్టేషనులో మిలటరీ చెకింగ్ బాగా ఉంది. ప్రతీ బ్యాగును చెక్ చేశారు. కొంతమందిని వదిలేశారు. మా లగేజీలో కెమేరా ఉంటే దాన్ని చూసి బిల్ అడిగాడు ఒక మిలటరీ అధికారి. అవేవీ తీసుకెళ్లం కనుక లేదని చెప్పాం. అయితే ఇచ్చేయమంటూ గొడవ మొదలెట్టారు. చివరికి మేము జర్నలిస్టులమని చెప్పిన తర్వాత వదిలేశారు. అంతేకాదు ఇటువంటి మిలటరీవారితోపాటు అవినీతి పోలీసులు ఉన్నారన్న సంగతి కూడా అనుభవంలో తెలిసి వచ్చింది. కారులో ఓ మార్గంవైపు వెళుతుండగా కారును ఆపి, మేము టూరిస్టులమని చెప్పినా, ఇటు రాకూడదంటూ రూ. 100 కాగితాన్ని ఇచ్చేంతవరకూ కారును కదలనివ్వలేదు. ఇదేంటయా..? అని డ్రైవర్‌ని అడిగితే... ఇక్కడ ఇవన్నీ మామూలే అంటూ మళ్లీ మాట్లాడేందుకు అతను ఉత్సాహం చూపించలేదు.

ఆ తర్వాత అతడితో మిలటరీ చెకింగ్ గురించి చెప్పాం. అతడు నవ్వుతూ మీ కెమేరా వారికి నచ్చినట్లుంది. అందుకే మీతో డిస్కషన్ పెంచారు. విదేశీయులతై వారి గొడవ భరించలేక కెమేరాలను ఇచ్చేసి పోతారు అంటూ చెప్పుకొచ్చాడు. ఆ మాటలు విన్న మాకు మా కెమేరా మా చేతుల్లోనే ఉన్నందుకు ఎవరెస్టు శిఖరం ఎక్కినంత ఆనందం కలిగింది.


దీనిపై మరింత చదవండి :